sobota, 30 maja 2015

To jest to, Mustache Yard Sale vol. 14, Warszawa, PKIN


































Dość długo zastanawiałam się w jaki sposób napisać o tych targach, by nie otrzeć się o banał?
Mam nadzieję, że choć trochę mi się to uda. W tym roku odbyła się już 14 edycja Mustache Yard Sale. Targi są już nastolatkami, a czas tak szybko pędzi, że zanim się obejrzymy to będą pełnoletnie. W tym roku pojawiła się nowość uwaga: targi są organizowane w Poznaniu i w Katowicach. Także ci co tam mieszkają mogą poczuć modę. Ciekawe czy targi objazdowe Mustache to będzie stała tradycja? Zobaczymy, ale z tego co obserwuje w Internecie na fanpage”u Mustache to edycja katowicka została przyjęta dobrze, a w październiku czeka nas jeszcze Poznań, a oczywiście w grudniu znów Warszawa. Trzeba przyznać, że ten festiwal jest świetnie zorganizowany i zaprasza się naprawdę dobrych projektantów. Fajnie, że pokazuje się nie tylko najbardziej znanych młodych projektantów, ale i bardziej niszowych i raczkujących projektantów. Żałuję tylko, że idea paneli dyskusyjnych z ludźmi zajmującymi się modą się nie przyjęła i tak małe było zainteresowanie przybywających na targi ludzi. A naprawdę można było się tam wiele dowiedzieć.  Byłam niestety tylko na jednym takim spotkaniu,ale było świetne i to nie tylko za sprawą Joanny Klimas, czy Piotra Zachary, który był moderatorem tej dyskusji. W tym roku w dotarciu na targi trochę przeszkadzały foodtrucki ustawione obok Pałacu. Ale zamiast narzekać powinnam podać wam pozytywy. Tych było wiele. Najważniejsze że ten projekt łączy sztukę, modę dla małych i dużych, dobre zdrowe jedzenie. Wszystko to oczywiście odbywa się od samego początku w tym samym miejscu. Miejsce jest na plus, bo w samym centrum i nawet ludzie spoza Warszawy nie znający zbyt dobrze stolicy na pewno to miejsce kojarzą. Kto by przypuszczał, że Mustache tak się rozwiną a wszystko to się rozpoczęło za sprawa zapaleńców i miłośników mody. Koniecznie chciałam zobaczyć kultowe bluzy Aloha from Deer - są świetne wykonane z wysokiej jakości materiałów i oryginalne. Zresztą to co różni te produkty od sieciówek to o wiele lepsza jakość i z racji tego muszą być trochę droższe. Shameless kolejna kultowa marka za sprawą kontrowersyjnych koszulek z bawełny wreszcie pojawiła się na tych targach. Nie mogło mi też umknąć stoisko z rzeczami Local Heroes bardziej dla nastolatek niż dorosłych kobiet, ale niewątpliwie bardzo kolorowe miejsce na targach. No i jeszcze Lana jej nie mogło zabraknąć na targach i jej kultowych koszulek wreszcie miałam okazje porozmawiać trochę z projektantką. No i klasa sama w sobie Jarosław Eweret. Mogłabym tak pisać i pisać. Ech szkoda, że takich wydarzeń na taką skalę nie ma w mniejszych miastach. Goldenlips ta marka mnie urzekła, a to za sprawą toreb i koszulek z cytatami literackimi to jest coś wspaniałego nie tylko dla miłośników literatury. Kolorowa Cichobuda, śmieszne żelki do noszenia Haribo Bijoux, świetna biżuteria od marek Madeleine Jewelry,Mikashka, Jelly, Polazag, piękne spódnice w kwiatowe wzory od Cocho,owady na sukienkach Glam. Przepraszam że nie  wszystkich tu wymieniłam więcej marek możecie znaleźć na zdjęciach. Zachęcam was do brania udziału w targach bo to wspaniała okazja by dotknąć tych rzeczy i zmierzyć, większość tych marek ma sklepy wyłącznie internetowe. Poza tym na targach było dużo fajnych zniżek zapraszam odpowiedź macie na jednym ze zdjęć. Projektanci pochodzą z całej Polski( także z Olsztyna) i prezentują na targach nowości tzw. świeżynki to jest coś co lubię. Poza tym duża różnorodność ciągła praca nad doskonaleniem targów to są wyróżniki dzięki którym te targi nie znikną, a jeszcze nabiorą skrzydeł.

sobota, 23 maja 2015

California summer dream


Lato się zbliża wielkimi krokami. Mam nadzieję, że nacieszymy się słońcem i upalną pogodą. Dlaczego wybrałam te stylizacje ? Jest to luzacka stylizacja dobra zarówno na plażę jak i do miasta. Występuje tu żółć przyprawiona bielą, a dodatkiem  są slip on tak modne w tym sezonie. W przypadku drugiej dziewczyny pierwsze skrzypce gra torba z przekornym napisem. Pozornie grzeczną koszulę wzmacniają boyfriendy z dziurami na kolanach nadając jej dużo buntowniczości. Należy przy tym zauważyć, że sama koszula jest noszona także nietypowo - jedna jej strona jest w spodniach, a z druga zwisa swobodnie na biodrach. Mamy tu pokaz niby spokojnej stylizacji, ale doskonale przemyślanej i przez to ciekawej. Takie dziewczyny można spotkać w Kalifornii  i to jest typ luzackiego trybu życia.  Lata 90 zostały tu znakomicie ukazane.


Summer is coming. I hope we will have a lot of sun and hot weather. Why did I choose these outfits? It is casual outfit good for a beach and to the city. We have here yellow with white color and accessories are slip on so stylish in  this season. The first row of a second girl  is eco bag with perverse caption. Apparently polite shirt is intensified by boyfriend jeans with holes on the knees gives it unruliness. And we can see that the shirt is wore in not typical way the one side is in jeans and the other lies on the hips. It is not calm outfit, but perfectly considered  and very good. Such a girls we can meet in California this is cool style of life. 90’s are here perfectly shown. 

niedziela, 17 maja 2015

Czytać czy nie czytać, Pierre tu rządzi? , Marie-Dominique Lelievre, Niegrzeczny chłopiec







Yves Saint Laurent to projektant symbol, ikona , geniusz mody. Był przede wszystkim wielkim krawcem. Autorka książki biograficznej poświęconej Yves próbuje dotrzeć, do jego przyjaciół, ludzi z którymi pracował. Niestety na swej drodze napotyka pewne przeszkody. Główną barierą jest jeden człowiek - Pierre Berge. Są tacy, którzy za jego radą nie puszczą pary  z ust i odsyłają autorkę z kwitkiem. Najbardziej zaskoczył mnie Karl Lagerfeld, którego znamienne słowa padają na temat Pierra. Karl znał Yves od czasu jego młodości. Był on wtedy pełnym humoru człowiekiem. Później nastąpiła w nim znacząca przemiana, do której zdaniem Karla doprowadził Pierre. Wiadomo,że są to tylko subiektywne odczucia Karla. Ale pomyślmy. Pierre gra trzeciego aktora tej opowieści. Na pozór niewidoczny, to on pociągał za sznurki. I to jemu przydało w udziale imperium modowe stworzone przez Yves. Jest to historia o tym jak można się pogrążyć. Przejść przemianę od nieśmiałego chłopaka do hulaki, hedonisty narkotykowego i miłosnego. Autorka nie boi się ukazać nam tej ciemnej strony Yves, oczywiście bez moralizatorstwa. Liczne załamania i uzależnienie od narkotyków nie były bez wpływu na kondycje fizyczną i psychiczną projektanta. Czy można mieć siły, by tworzyć przy tak ciężkim bagażu? To kobietom się zwierzał i to one były jego muzami i  gdyby nie one nie byłoby Yves. Świat mody byłby uboższy. W tej książce podoba mi się to,że nie jest to lukrowana opowiastka, ale krwista historia. Poza tym autorka starała się być jak najbardziej obiektywna w swym opisie. Historia mody jest tu równie ważna jak historia życia słynnego projektanta.

niedziela, 10 maja 2015

Czytać czy nie czytać? Wizjonerka mody, J. Picardie, Coco Chanel. Legenda i życie





Coco Chanel to wielka wizjonerka mody. Jej wkład w tą sztukę jest do dziś uważany za ogromny. Kim była? W głębi ducha samotna i skryta? Trudno wyłuskać z domysłów przedstawionych w książce jej prawdziwy obraz. Coco kłamała na temat swego pochodzenia i wielu innych rzeczy. Tworzyła w opowieściach przekazywanych innym taki obraz siebie, jaki chciała, żeby był. Nie chciała okazywać słabości ani, by się okazało, że wychowywała się w sierocińcu. Dlatego tak trudno jest jej biografom zmierzyć się z tym mitem, który sama stworzyła i wydobyć z niego prawdę. Autorka tej biografii  starała się pokazać nam jak najpełniejszy obraz Chanel i jej dokonań. Chanel zaskakiwała stylem. Była wyzwolona i pełna pomysłów. Niestety w tej opowieści brakuje mi głosu samej Chanel. Ukazana jest tu głównie poprzez opowieści znajomych. Coco okazuje się być kobietą zagadką, trudną do rozwikłania. Mężczyźni pomogli jej w drodze na szczyt,ale nie chciała być im poddaną i wszelkie długi spłacała. Po śmierci jednego z kochanków, samotność i ból był w niej do końca. Nie otrząsnęła się już z tego żalu do końca życia. Ciekawe w tej opowieści było podjęcie tematu plotek na temat Chanel. Autorka większość z nich dementuje. Oskarżano Chanel,że jest lesbijką, bo sposób w jaki bierze miarę wydał się komuś przedziwny. Pierwszy raz spotkałam się z tą plotką w jej jakiejś biografii.Plotką, w której nie było cienia prawdy. Biografowie lubią podejmować temat rzekomej współpracy Chanel z wrogiem. Na kartach tej historii dowiadujemy się, że miała romans z Niemcem,ale nie była szpiegiem. Słynna była też jej znajomość z Winstonem Churchillem. Mimo wszystko uważam,że autorka  dokonała tu masę dobrej roboty, książkę uzupełniają piękne zdjęcia.

niedziela, 3 maja 2015

Fashion article, Mokotowska has potential?

I ja tam byłam. Przeszłam się słynną ulicą handlową Mokotowską, oczywiście jak przystało na piechurkę zrobiłam to pieszo. Mało tu kolorów - budynki większości są szarobure i nie ma tu wrażenia wielkomiejskości. Poza tym wystawy nie zachwycają jak w Paryżu czy w domu handlowym Vitkac -  wystawa sklepu Louisa Vuitton zachwyca, czego nie można powiedzieć o sklepach albo raczej butikach projektantów na Mokotowskiej. To nie jest specjalnie długa ulica, ale mamy tu skupioną prawie całą polską modę w pigułce. W mojej pamięci został butik Anny Kuczyńskiej minimalistyczny jak jej kolekcje i zarówno nowoczesny, bo minimalizm nie musi być nudny. Przed wejściem do butiku na wystawie porusza się złoty zabawkowy kot. A w środku są piękne kultowe torby projektantki. Na nie za dużej powierzchni są tu usytuowane najlepsze projekty, czuć tu ducha projektantki. Butik Zienia znajduje się w robiącej wrażenie monumentalnością kamienicy, dzięki posągom nad wejściem. Piękne suknie - w ogóle większość strojów jak to u Zienia jest na wielkie okazje, ale można też tam znaleźć  sukienki koktajlowe. W przeciwieństwie do  butiku Zienia, butik Jemioła jest stonowany, ale z młodzieżowym charakterem. Si Mi robi modę  dla wszystkich, którzy lubią ciekawe projekty. Nie można tu zapomnieć o Loft 37, gdzie można kupić spersonalizowane buty. Lilou sklep z błyskotkami jest intrygujący. Odnalazłam też na tej ulicy komis ze świetnymi rzeczami : perełkami ubrań i dodatków polskich i światowych projektantów. Można tam znaleźć naprawdę oryginalne  i niezniszczone piękne rzeczy. 303 Avenue - w tym butiku oczywiście zwróciłam uwagę na słynne mini spódniczki w cukierkowych kolorach. Na Mokotowskiej jest też butik Maciej Sieradzky. Jest to moda typowo miejsca czy jak większość mówi streetowa. Mamy tu dużo bluz w czerni i moją uwagę przykuła też długa czerwona sukienka.

Ogólnie liczyłam, że spotkam tam wielu ciekawie ubranych ludzi trochę się zawiodłam. W butikach pustki. Najwięcej osób było w Lilou. Ale nie dziwcie się nie każdy zarabia takie pieniądze by go było stać na te ubrania. Fajnie było choć sobie na to popatrzeć, podotykać tkaniny. Ta ulica ma duży potencjał , ale jest zdecydowanie inna od światowych stolic mody i nie kapie luksusem, ale może to i dobrze bo nie jest gorsza, ale bardziej niszowa.

And I was there. I walked into fashion street Mokotowska and I did it by my feet. There are not many colors - buildings are grey and there don’t give impression of big city. Besides that shops displays aren’t so imressive as in Paris or in Fashion centre Vitkac, where displays are fantastic, we can’t say it about shops or rather boutiques at Mokotowska. It’s not long street,but there is polish fashion in this place. In my memory stays boutique Anna Kuczyńska minimalistic as her collections and modern, because minimalism doesn’t have to be boring. Before entrance to this place on display toy gold cat is moving his head. Inside there are  beautiful famous bags. On small space there are situated the best projects and you can feel there the spirit of designer. Zień boutique is placed in making impression monumental tenement house, thanks to statues  under entrance. Beautiful dresses - the most of his projects are made for big anniversaries, but you can find there also cocktail dresses. Jemioł boutique is contrary to Zień boutique sober, but with teenage character. Si Mi is creating fashion for everyone , who likes not typical projects. You can't forget  to visit Loft 37 where you can find personalized shoes. Also Lilou jewelry is impressive. I found at that street shop with great clothes and accessories polish ad world fashion designers.You can find there original and not destroyed things. 303 Avenue  - in this boutique I wanted to see mini skirts in balloon colors.At Mokotowska street there is Maciej Sieradzky boutique .It’s street fashion. Thre are many sweatshirts in black colors and I pay attention to long red dress.
I thought that I meet at that street many fashionable people. In boutique where not many people. The most people where in Lilou.But it’s not weird because in Warsaw there are also many people, who can’t afford for this clothes. I was cool to look at this things and touch the materials. This street has potential, but it’s different that world fashion capitals and is not luxurious, but maybe is better and it not worse, it's alternative.





piątek, 24 kwietnia 2015

Czy Fashion Week Poland się wyczerpał?


Polska moda stoi w miejscu czy jednak ciągle się rozwija? W moim przypadku odzwierciedleniem tego pytania jest coroczny „tydzień” mody w Łodzi. Niestety z roku na rok ta "huczna" impreza przestaje mieć duże znaczenie. Dlaczego tak się dzieje? Zbyt małe promowanie tego miejsca w świecie, czy brak na nim wielu pozornie sławnych ludzi nie wiadomo z jakiego powodu sławnych.  A może powód jest prosty, w Warszawie łatwiej jest znaleźć forsiastych sponsorów i mieszka tam większość bogatej klienteli w postaci celebrytek. Wiadomo chodzi o lans i o to kto zaprezentuje się na ściance. Do Łodzi lans na szczęście jeszcze nie dotarł i nie ma tam typowych ścianek. 
Ubolewam,że  Zuo Corp i MMC dwie silne marki z ciekawymi pomysłami od początku związane z łódzkim tygodniem  mody już się tam nie pokazują i wybrały Warszawę, bo łatwiej tam o odbiór, a przecież w świecie mody kasa się  liczy i poza modą jest równie ważna. Znani projektanci choćby jak Łukasz Jemioł związany z Łodzią od początku pokazuje tam tańszą linię. Czyżby odbiorcy tej mody na pokazach byli niezbyt bogaci? Eva Minge już nie Ewa ukazała w Łodzi swoje również tańsze projekty. Została dyrektor kreatywną nowej sieciówki Femestage. Nazwa za bardzo mnie nie przyciąga, a ceny rzeczy marki,które miały być podobno dla przeciętnej Polki są dość wysokie jak na masowe produkty. 
Na wcześniejszych edycjach tygodnia mody swoje kolekcje pokazywały takie polskie sieciówki jak Mohito i Aryton. Przyznajmy sobie szczerze polska impreza nie jest tak prestiżowa jak w stolicach mody. Czy może jest to spowodowane błędami organizatorów, którzy nie należycie wspierają sławnych projektantów? Dywaguję w tym momencie. Kiedy doczekamy się solidnego tygodnia mody z wielkimi nazwiskami? Na razie mamy dwóch finalistów Project Runway, którzy odrobinę przed łódzką imprezą ukazali swoje kolekcje w Warszawie by je pokazać w Łodzi. Jaki jest tego sens? Nie mi twierdzić. Nie mogę się doczekać czasów, gdy na łódzkim wybiegu będą prezentowane inspirujące trendy i kiedy ulica na naszym tygodniu mody zacznie inspirować światowe pisma. Czekam też na to kiedy dorobimy się prawdziwych dziennikarzy modowych nie stylistów, którzy solidnie i rzeczowo przekażą swoją opinię o pokazach bez owijania w bawełnę. To jest to czego sobie i wam życzę. 
Wersja angielska artykułu ukaże się w późniejszym terminie, za co z góry przepraszam.
A dlaczego piszę tydzień mody,a nie używam w artykule słowa fashion week? No cóż żyjemy w Polsce, a nie w krajach zachodnich, poza tym tydzień mody ładniej brzmi.Po co używać obcych nazw skoro mamy swoje?

niedziela, 19 kwietnia 2015

Francuzka wie co w modzie piszczy,Czytać czy nie czytać? H.F. Powell, Dlaczego Francuzki są takie sexy?




Dlaczego Francuzki są takie sexy? Tego usiłuję dociec autorka tego poradnika. Rozmawia z różnymi osobami ze świata mody np. z ikoną stylu i ze świata polityki. Próbuje dociec jaki jest sekret nienagannej sylwetki Francuzek. Okazuje się, że odpowiedź jest banalna -  Francuzki mało jedzą, a poza tym prowadzą rygorystyczne diety i biegają. Francuski styl to nowoczesna klasyka. Francuzka uczy się od najbliższych stylu od małego. Stąd jej wyrafinowanie i niewymuszony styl. Wie, co założyć na każdą okazję i co jej pasuje. Naczelną zasadą Francuzek w ubieraniu jest nienoszenie płaskich butów. Francuzka nie założy nigdy trampek, adidasów, czy innego tego typu obuwia. No chyba, że złamała nogę. Francuzki lubią flirtować nawet z mężami koleżanek. Francuzki zwykle nie przyjaźnią się z kobietami, ale z mężczyznami. Kobiety są wobec siebie wredne i wredne. Potrafią powiedzieć kąśliwą uwagę na temat wyglądu drugiej kobiety. Kobiety są też dla siebie rywalkami. Na przyjęciach jedzą jeden liść sałaty cały wieczór. Niestety, ale autorka ukazuje więcej wad bycia Francuzką niż zalet. Czy faktycznie Francuzki takie są? Jest to poradnik z przymrużeniem oka. Nie całkiem na serio, mimo to styl jego prowadzenia przez autorkę nie podobał się specjalnie.

poniedziałek, 6 kwietnia 2015

Mężczyzna dobrze ubrany, M. Kędziora, Rzeczowo o modzie męskiej





Moda męska to dla wielu temat tabu. Przecież moda powinna dotyczyć kobiet,a moda męska to jakaś fanaberia. Faceci i ciuchy - broń Boże. Mr Vintage usiłuje to pokutujące nadal w polskich mężczyznach twierdzenie zmienić. To, że jesteś mężczyzną nie znaczy, że masz nie dbać o siebie i chodzić w nieciekawych łachach. Faceci także powinni dbać o siebie. Mr Vintage radzi w kwestii ubioru, ale nie narzuca. Uczy szyku, elegancji, ale bez nadmiernego epatowania metkami. Pokazuje co stanowić powinno bazę w szafie mężczyzny. Jakie powinien on nosić ubrania, a czego unikać. Autor stara się nas przekonać, że czerń wcale nie jest przypisana dla wszystkich. Nie każdy facet w niej dobrze wygląda. Czarny płaszcz radzi zastąpić np. granatowym, a garnitur w tym kolorze też niebieskim. Obala on tym samym mit,że w czerni można się udać wszędzie i do każdego ten kolor pasuje. Dopełnienie rad stanowią świetne zdjęcia. Szata graficzna książki po prostu przyciąga i przy tym nie jest nachalna. Myślę, że ten poradnik to nie tylko świetna propozycja nie tylko dla panów. Także dla ich kobiet, które często doradzają swoim mężczyznom w kwestiach ubioru.

Fashion articule, Is fashion only a business?




Moda to tylko wielki biznes, czy ma jeszcze znamiona sztuki? Na horyzoncie mamy wielkie koncerny modowe, które praktycznie rzec biorąc rządzą w świecie mody. Moda stanowi też biznes dla blogerek  i stała się ich źródłem utrzymania. Gdzie podziało się jej wnętrze, a zaczęło wyrachowanie? Haute couture zachowało niszowość i posiada znamiona artyzmu. Już sam fakt,że te kreacje wykonuje się kilkanaście godzin nadaje im wyjątkowość. Stworzone tam kreacje są małymi dziełami sztuki. Może Jean -  Paul Gaultier porzucił  świat mody pret a porter, gdyż nie mógł robić w nim tak artystycznych projektów jak w świecie haute couture? A może męczyła go fasada mody -  maszynki do robienia pieniędzy ? W Polsce mamy wielu młodych projektantów, którzy zaczynają tworzyć. Czy ich dzieła są sztuką, czy tworzą to tylko po to by dobrze się sprzedało. Przecież by być projektantem to trzeba zarabiać. Gdzie przebiega ta cienka granica między pieniędzmi, a robieniem czegoś wielkiego? Moda codzienna często staje się komercyjna. Liczą się tylko słupki sprzedaży. Wielu projektantów twierdzi, że robią modę do noszenia i odżegnują się od sztuki. Uważają że robią coś nieporównywalnie mniej cennego. To jest tak jakby sami projektanci pomniejszali swoje znaczenie. A jak jest naprawdę? Oczywiście, by pracować trzeba zarabiać,ale spójrzmy choćby na Coco czy Diora, a przekonamy się, że moda miała wielki wpływ na życie ludzi. Wiązały się z nią przemiany obyczajowe i polityczne, a ona szła z tym duchem czasów. Moda może być sztuką, ale nie musi. Jednak jest ważna. To jak cię widzą tak cię piszą. Moda kreuje styl życia ściśle określony. Nie wyobrażam sobie świat bez niej. Jest dziełem rąk i choćby to świadczy,że może być sztuką nie tylko modą do noszenia,ale też sztuką przez duże S.

Is fashion art or only a business?  On the horizon we have big fashion concerns, which rule fashion world. Fashion is a business for bloggers and they make a living doing it. When did  inside become hidden and   a calculation?  Haute couture isn’t so popular and is art. Is it fact that making clothes takes  many hours and it  cause that they are special. These clothes are small work of art. I suppose that Jean - Paul Gaultier word of fashion prêt a porter,  because he couldn’t done so artistic projects like in haute couture. Maybe he was tired of fashion as money machine ? In Poland we have many young designers, who start creating. Are they works art or they doing this only for money? To be a designers you have to earn money. Where is the line between money and doing something worth? Casual fashion  is  often commercial. Sale is important. Many designers claim,  that they do fashion to wear and they don’t call it art. They think that they do less important thing. This situation is like designers minimize their meaning.  What is the truth?  Of course to work we have to earn money to live, but let’s take a look at Coco or Dior and we can see that fashion  had a big impact on people’s life. It was connected with habit and political changes and it kept up with the times. It can be art or can’t be. Fashion creates lifestyle strictly definite.    I can’t imagine world without it. It is made by hand and it  that fashion can be  fashion to wear but also art by big A.

Vinted high prices?

  Vinted nabija w butelkę? Tak dobrze przeczytaliście. Owszem tam można znaleźć produkty w dobrej cenie, ale są tam też rzeczy w znacznie za...